به پایِ خاک، سرافکندگیِّ آب کجا
	زِ سر، کلاه براندازیِ حُباب کجا
	برای تِشنه، به صحرایِ داغ یا که به باغ
	تب و سراب کجا و لب و شراب کجا
	کسی سؤال نکرد از سوارکارِ شباب
	کجا روی زِ بَرِ ما بدین شتاب کجا
	و یا ز دیده و از بختِ ما سؤال نکرد
	روی به خواب چه وقت و پَری ز خواب کجا
	دوامِ داغِ جگرسوز در تمامیِ عُمر
	کجا و داغیِ یک لحظهِ کباب کجا
	نوا و ناله آن آهویی که افتاده ست
	به چنگِ گرگ کجا، ناله رُباب کجا
	کجا تواضعِ درویش و خاکساری او
	فقیهِ مدرسه و کِبرِ آن جَناب کجا
	کتابیِ بَغَلِ آن کتاب زیرِ بَغل
	کجا به صدر گِرِفتَست جا؟ کتاب کجا
	تفاوتِ دو سخن بین ز قولِ رند و فقیه:
	امید عفو کجا، وعدهِ عذاب کجا
	کجاست جایِ دُرُست و درست کار به جمع
	خرابکار «جلالی» کجا، خراب کجا