Menu

غزل شماره ۲

2

به پایِ خاک، سرافکندگیِّ آب کجا
زِ سر، کلاه براندازیِ حُباب کجا
برای تِشنه، به صحرایِ داغ یا که به باغ
تب و سراب کجا و لب و شراب کجا
کسی سؤال نکرد از سوارکارِ شباب
کجا روی زِ بَرِ ما بدین شتاب کجا
و یا ز دیده و از بختِ ما سؤال نکرد
روی به خواب چه وقت و پَری ز خواب کجا
دوامِ داغِ جگرسوز در تمامیِ عُمر
کجا و داغیِ یک لحظهِ کباب کجا
نوا و ناله آن آهویی که افتاده ست
به چنگِ گرگ کجا، ناله رُباب کجا
کجا تواضعِ درویش و خاکساری او
فقیهِ مدرسه و کِبرِ آن جَناب کجا
کتابیِ بَغَلِ آن کتاب زیرِ بَغل
کجا به صدر گِرِفتَست جا؟ کتاب کجا
تفاوتِ دو سخن بین ز قولِ رند و فقیه:
امید عفو کجا، وعدهِ عذاب کجا
کجاست جایِ دُرُست و درست کار به جمع
خرابکار «جلالی» کجا، خراب کجا
 

غزل

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *