۱-	چرا آن مهربان از ما خبر دیگر نمی گیرد
	چرا آن مهربانی را به ما از سر نمی گیرد
۲-	چو آتش زیر خاکستر به یک دَم شعله ور می شد
	چرا دیگر به جان او، دَمِ ما در نمی گیرد
۳-	چه شد، شد سرد آن کانون عشق آتشین و دل
	دگر، دل گرمی از یک مشت خاکستر نمی گیرد
۴-	من از آن دم شدم درمانده و نومید از وصلش
	که دیدم دیگر او از دست من ساغر نمی گیرد
۵-	چو صیّادِ مُجَرَّب، عاشقانش را سبک سنگین
	کند هنگام صید و بندی لاغر نمی گیرد
۶-	بیا با لشکری از عاشقانت مهربان تر شو
	که بی لشکر اگر سلطان بوَد، کشور نمی گیرد
۷-	بیفشان نور مهر خویش را پیوسته بر عاشق
	که گر بگرفت خور، کَس روی در خاور نمی گیرد
۸-	نبینیم ار، به پیغامی دلم خوش کن که تا گویم
	تو را آن تلخی بادام در شکّر نمی گیرد
۹-	مبار این سان تگرگ خشم بر جان و دل عاشق
	که آب سرد، کس بر آتش مجمر نمی گیرد
۱۰-	دل آزاریست آسان و بود تسخیر دل مشکل
	کلام سرد جای لحن جان پرور نمی گیرد
۱۱-	بترس از محشر و میزان و با ما مهربان تر شو
	که کس دامان بی آزار در محشر نمی گیرد
۱۲-	«جلالی» بازگو، داری سخن گر چون رُطَب شیرین
	که کس این رَطب و یابِس هات در دفتر نمی گیرد