۱-	خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
	به هر درش که بخوانند بی خبر نرود
۲-	طمع در آن لب شیرین نکردنم اولی ست
	ولی چگونه مگس از پی شکر نرود
۳-	سواد دیده غمدیده ام به اشک مشوی
	که نقش خال توام هرگز از نظر نرود
۴-	دلا مباش چنین هرزه گرد و هرجایی
	که هیچ کار ز پیشت بدین هنر نرود
۵-	مکن به چشم حقارت نگاه در من مست
	که آبروی شریعت بدین قدر نرود
۶-	من گدا هوس سرو قامتی دارم
	که دست در کمرش جز به سیم و زر نرود
۷-	تو کز مکارم اخلاق عالمی دگری
	وفای عهد من از خاطرت به درنرود
۸-	سیاه نامه تر از خود کسی نمی بینم
	چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود
۹-	به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفید
	چو باشه در پی هر صید مختصر نرود
۱۰-	بیار باده و اول به دست حافظ ده
	به شرط آن که ز مجلس سخن به در نرود