| ۱- | خال دیدم، خالِ مُشکین فام را |
| دانه را دیدم، ندیدم دام را | |
| ۲- | مَردِ عاقل می کند آغازِ کار |
| پیش بینی، نَحوهِ انجام را | |
| ۳- | پیشِ پایِ خویش اوّل بنگرد |
| نیک و بردارد پس آنگه گام را | |
| ۴- | مَردِ رند امّا چنین محتاط نیست |
| گام بردارد که گیرد کام را | |
| ۵- | با جسارت می تواند جلب کرد |
| مِهرِ هر مَهرویِ سرو اندام را | |
| ۶- | شام را با عیش و نوش آرَد به صبح |
| صُبح دارد آرزویِ شام را | |
| ۷- | من که در دنیا نه مُحتاطم نه رِند |
| می کشم بارِ غم ایّام را | |
| ۸- | بی زر و بی زور، روز و ماه و سال |
| می کنم سنگین سبک آلام را | |
| ۹- | باز باز آمد «جلالی» ساقیا |
| دست او خالی ست، پر کن جام را | |
 |