۱-	اِی بَندیِ دلبند، که داده ست عذابت
	دَر بند، چسان می گذرد دورِ شَبابت
۲-	آوار شود بَر سرِ او خانه اش از جور
	آنگونه که کردست چنین خانه خرابت
۳-	بَرگو، به من ای بلبلِ گویا به چه جُرمی
	هم باز گرفتندت و هم دانه و آبت
۴-	امّید که هرگز نرسد خواب به چشمش
	آن کس که گرفته ست زِ تو خوردَن و خوابت
۵-	هر بار که از مادرِ پیرِ تو کنم یاد
	سوزد دلم از بهرِ تو و مامت و بابت
۶-	تو نوگلِ بُستان و چمن بودی و چیدند
	از شاخه و بُردند و گرفتند گلابت
۷-	با تیرِ ستم زخمی و بر آتشِ بیداد
	ای طایرِ قُدسی، زِ چه کردند کبابت
۸-	ای کاش شود کور، وِرا چشم و نبیند
	آن ظالم گیرنده ات اندر تب و تابت
۹-	بستند اگر بر تو ره، آن راهزنان باز
	یارانِ تو پویند ره و رسمِ صوابت
۱۰-	هُشدار «جلالی» که حسابی و کتابیست
	در آخر و هر چند که پاک است حسابت