Menu

غزل شماره ۲۴

24

۱- گُلی شکفته به باغی کنارِ خانه ماست
چون ماهِ نو نگریدش بِه بام، این مَهِ ماست
۲- کنارِ پنجره می بینمش گهی و به بام
چرا که پنجره اش روبروی دَرگَهِ ماست
۳- نموده ذهنِ مرا روزها به خود مشغول
کسی که جایگهش مَنظَرِ شبانگه ماست
۴- چو می روم به سرِ کار، روزها همه روز
به راهِ مدرسه او یک دو کوچه هَمرَهِ ماست
۵- ز خانواده ی اعیان شهر و ثروتمند
زِ ایل و طایفهِ نامی و مُرَفّه ماست
۶- دگر چگونه کنم وضع و حال او توجیه
وَجیه و چهرهِ او حُجَّتِ مُوَجِّهِ ماست
۷- کُلاهِ ما به پسِ معرکه ست، چیست سبب؟
بدان سبب که «جلالی» فقیر کوچه ماست
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *