| ۱- |
گُلی شکفته به باغی کنارِ خانه ماست |
|
چون ماهِ نو نگریدش بِه بام، این مَهِ ماست |
|
|
| ۲- |
کنارِ پنجره می بینمش گهی و به بام |
|
چرا که پنجره اش روبروی دَرگَهِ ماست |
|
|
| ۳- |
نموده ذهنِ مرا روزها به خود مشغول |
|
کسی که جایگهش مَنظَرِ شبانگه ماست |
|
|
| ۴- |
چو می روم به سرِ کار، روزها همه روز |
|
به راهِ مدرسه او یک دو کوچه هَمرَهِ ماست |
|
|
| ۵- |
ز خانواده ی اعیان شهر و ثروتمند |
|
زِ ایل و طایفهِ نامی و مُرَفّه ماست |
|
|
| ۶- |
دگر چگونه کنم وضع و حال او توجیه |
|
وَجیه و چهرهِ او حُجَّتِ مُوَجِّهِ ماست |
|
|
| ۷- |
کُلاهِ ما به پسِ معرکه ست، چیست سبب؟ |
|
بدان سبب که «جلالی» فقیر کوچه ماست |
|
 |