۱-	کیست اندر سینه پنهان است و در تاب و تب است
	دائماً وردِ زبانش ذِکرِ یا رب یا رب است
۲-	از چه می نالد به شب هنگام، هنگامِ دعا
	چیست گو مقصودش از ذکری که او را بر لب است
۳-	گفتمش گو کیستی؟ نام تو و کارِ تو چیست
	گفت نامِ من دل و کارم دُعا روز و شب است
۴-	با چه طالع این دلم یا رَب ز مادر زاده شد
	وَه! ندانم در کدامین بُرجِ نَحسَش کوکب است
۵-	یا که آن یاری که او را این چنین نومید کرد
	بر چه آیین است و دین، او را کدامین مذهب است
۶-	از چه اندر فکرِ بیَ مَرکَب نمی افتد سوار
	آن که باشد رویِ زین و زیرِ پایش مَرکب است
۷-	مَشرَب از زقّوم بادش آن که او از آبِ جَور
	خلق را نوشانَد و گوید که عالی مشرب است
۸-	هان مبند ای دل به عهد دلبر پیمان گُسِل
	دِل، اگر بَستی بدان ز آن دِل سیه، روزت شبست
۹-	روزگارت چون «جلالی» می شود آخر سیاه
	کاو چنین از دستِ آن دلدارِ سیمین غبغب است