۱-	شوم فدایِ سرِ دلبَری که پای تو بَست
	به عهد و قول و، دلِ ساده در وفایِ تو بست
۲-	بدان، نخست مَنَش مَطمِحَ نظر بودم
	بُرید از من و دِل کَند و در هوایِ تو بست
۳-	به یک اشارتِ اَبرو که آن پیری رو کرد
	گذشت از گُنه و دیده از جفایِ تو بست
۴-	نه فِکر دار و ندارِ تو کرد و نی کم و کسر
	دل آن موافقِ دلبند در رضایِ تو بست
۵-	بِکَرد سرعت و رُتبَت برای مرکبِ خویش
	چو اسبِ لَنگِ تو تنظیم و در قفایِ تو بست
۶-	تو را نَبُد هنری، جُز ادا و جز اطوار
	ز شور و شوق دل اندر کِرِشمه هایِ تو بست
۷-	«جلالی» ار نکند فاش رازِ خود چه کند
	که دل به عشقِ وِی، امّید در فنایِ تو بست