۱-	کور از دو دیده را، به تماشا چه حاجتَست
	معشوقهِ پری وشِ زیبا چه حاجتست
۲-	آن دیده را که روز و شبَش بی تفاوتست
	دیدارِ چشمِ نرگِس شهلا چه حاجتست
۳-	لحن و بیانِ نرم به گوشش بُوَد ضرور
	او را دِگر مخاطبِ گیرا چه حاجتست
۴-	ای پادشاهِ حُسن، کریمانه فیض بخش
	دانی! دگر مپرس گدا را چه حاجتست
۵-	من بنده ی صدیّقم و بر تُست آشکار
	اِظهارِ فضل در بَرِ دانا چه حاجتست
۶-	ما را به آرزویِ دلِ خویشتن رسان
	با بوسه ای، تو را به تمنّا چه حاجتست
۷-	مُشتاقِ خود هر آینه بسیار دیده ای
	ما هَم یکی، مپرس که ما را چه حاجتست
۸-	با دشمنان ملایمی، این هم ز حُسنِ تست
	با دوستان مگو که مدارا چه حاجتست
۹-	من ماهیم، تو ماهی و دریادلی، مرا
	دریا غَنیمتَست، به صحرا چه حاجتست
۱۰-	در خَلوَتَش «جلالی» از او دست برمدار
	«خلوت گزیده را به تماشا چه حاجتست