۱-	از آن شراب که چون قلبِ عاشقان صافست
	بیا بِنوش که حُسنَش فزون از اوصافست
۲-	علی الخصوص شرابی که تاک و انگورش
	ز سهمِ جیره شیخ و ز مالِ اوقافست
۳-	زبان و روی ز کمرویِ گُنگ بگشاید
	چنان عجیب، که بینی حریف و حرّاف است
۴-	مِیی که ساقی گُل چهره ات بنوشاند
	بِنوش، هر چه که او داد، عینِ اَلطافست
۵-	«اگر شراب خوری جرعه ای فشان بر خاک»
	که این کمالِ جوانمردی است و انصاف است
۶-	طوافِ کعبهِ دل کن نه لَمسِ سنگِ سیاه
	که کار کارِ یکی دوره گردِ طوّاف است
۷-	مَزَن به کعبه «جلالی» به سنگ گوهرِ خویش
	به حقّ گرای و بدان عرضه کُن که صرّاف است