۱-	بدان سَفینه که امن است و خالی از خلل است
	نِشست هر که، به مقصد رسد به هر محل است
۲-	بخوان وصیّتِ فرهاد را که از سرِ عشق
	به بی ستونِ فَلَک کرده حکِ و لَم یَزَل است:
۳-	کسی به کعبه ی آمالِ خود رسد که به جهد
	مُدام در صددِ کار و کوشش و عمل است
۴-	بکوش و گر که نیابی، غمین مباش و مرنج
	نگو که نَحسیِ کار از ستارهِ زُحَل است
۵-	تو را وظیفه و تکلیف روشن است و مگوی
	که سهم و قسمتِ هر کس مُقدَّر از ازل است
۶-	به عشق، زنده دلان زنده اند و می دانند
	که عُمر در گذر و عشق، عُمر را بَدَل است
۷-	بگشت و دید «جلالی» به سِیر بَحرِ زمان
	سَفینه ای که بُوَد خالی از خِلَل، غزل است