۱-	عارف آن را که تو دانی و ندانی دانست
	راه و چاه از هم و از هر دو نشانی دانست
۲-	رازِ سر بستهِ تکوین و تکامل بگشود
	حکمتِ بالغهِ باقی و فانی دانست
۳-	شده از مرتبتِ خالق و خلقت آگاه
	وحدت و کَثرت و اسرارِ نهانی دانست
۴-	تو هم از آن طور که با چشمِ سرت می بینی
	چشمِ سِرّ ار که کنی باز توانی دانست
۵-	کیست این خالق و چِبوَد غرض از خلقت و هم
	علّت و منشأ این دل نگرانی دانست
۶-	فِی المَثَل، حکمتِ باران بهاری دریافت
	سِرّ و رَمزِ وَزِشِ باد خزانی دانست
۷-	عارفان در پیِ آنند که تا دریابند
	آن، که با آن بتوان معنیِ آنی! دانست
۸-	گَشت بسیار «جلالی» که بداند آن چیست
	عاقبت در رُخِ آن دلبرِ جانی دانست