۱-	حُسن، هر جا که بُوَد، موردِ تحسینِ من است
	مایه ی شادی و شورِ دل غمگینِ من است
۲-	رویِ زیباست نشانی ز خداوندِ جمیل
	هر که را، هست، پرستیدنش آیین من است
۳-	هر گُلی را که درآورده سر از باغ بلوغ
	آری آن نوگُلِ رعنا، گُل و نسرین من است
۴-	من چو فرهادم و آن خسروِ شیرین دَهنان
	شهرهِ شهر شما، شاهد شیرین من است
۵-	عامل کشف و شناسایِ تو ای جانِ جهان
	یک نگاه و نظرِ چشم جهان بینِ من است
۶-	دیگران گر ز ملاقاتِ تو محروم شدند
	این ز عزمِ تو و از قدرتِ تلقین من است
۷-	شده از پاسخِ نفیِ تو سیه رویی سرخ
	او رقیب است و رُخَش سفره ی رنگین من است
۸-	همه شب وردِ «جلالی» سخن حافظ بود
	«روزگاریست که سودایِ بُتان دین من است»