Menu

غزل شماره ۵۲

52

۱- به سویِ کویِ تو هر صبح زود راه من است
رواقِ میکده هر شب پناهگاه من است
۲- به پیشِ روی تو افتاده ام به خاک، چرا
به پشتِ معرکهِ عاشقان کلاهِ من است
۳- وفا ندیده، مُصِرَّم به پای بندیِ تو
خطا نکرده مُقِرَّم که این گناه من است
۴- تو سر سپرده تر از من دگر نخواهی یافت
مگو دو صد چو تو پابَندِ پیشگاهِ من است
۵- کنارِ آبِ حیاتِ لبِ نو هندویِ خال
حریص و تشنه تر از مَردُمِ نگاه من است
۶- هلاکِ چاه زنخدانِ تُست یوسف و او
بدان اشاره، تفاخُر کند که چاهِ من است
۷- سیاه روزتر از من کسی نشد پیدا
مگر «جلالی» و آن هم ز دودِ آه من است
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *