| ۱- | مائیم و خیلِ دشمنِ بدنام و چند دوست |
| بَدخواه، خصمِ جان و حسود از حسد عدوست | |
| ۲- | درد و بلایِ من به سر خصمِ دیو خوی |
| جانم فدای دوست، که ذاتاً فرشته خوست | |
| ۳- | «نیکو»ست نام نیک دلارام و گفته اند |
| سالی نکو بُوَد که بهارانِ آن نکوست | |
| ۴- | آن مایه حیات که مطلوب خضر بود |
| ما یافتیم در خُم سرداب و در سبوست | |
| ۵- | با غنچهِ خموشِ فرو بسته لب، هزار |
| تا چند در تصوّرِ خود گرمِ گفتگوست | |
| ۶- | یک گام، گُل نرفته سوی بلبل از چه گل |
| پا را به جو نهاده و سرگرمِ شست و شوست | |
| ۷- | صیّادِ روبَه آمد و اُشتر فرار کرد |
| چون دید بی معاینه اش می کنند پوست | |
| ۸- | آرایشِ کلام «جلالی» اثر نکرد |
| در آن که فکر زینتِ اندام و رنگ و روست | |
 |