۱-	برای دیدن و تجدیدِ عهد دَر بَرِ دوست
	به اشتیاق زدم حلقه ی دوش بر دَرِ دوست
۲-	دو دیده بر در و ناگاه با گشودن آن
	جمالِ دوست عیان گشت در برابر دوست
۳-	ندیده بودمش آخر دو ماه و روشن شد
	دو دیده باز به ماه جمال و منظر دوست
۴-	سلام کردم و از پوزش مُدَلَّلِ من
	به سان آینه شد سینه مُکَدَّر دوست
۵-	شکسته باد و سر و دست و پایِ سنگ دلی
	اگر ز روی عداوت شکست گوهر دوست
۶-	سرم چو گوی به پایِ چنین عزیزِ دلی
	بود تن و دل و جانم تصدّق سر دوست
۷-	رسان سلام «جلالی» به آن مُکَرَّم باز
	«صبا اگر گذری افتدت به کشورِ دوست»