۱-	تو را به قافله گر مَنصبِ جلوداری ست
	مرو به خواب که کارِ تو کار دشواری ست
۲-	وگر به شانه مردم سوار و سرباری
	نبود و خوابِ تو بهتر ز بود و بیداری ست
۳-	مکن که هر که طرف داری از مقصّر کرد
	ره صواب نپیمود و زشت رفتاری ست
۴-	به زور، مالِ غنی را به این و آن دادن
	نه راه و رسم عدالت که رسم عیّاری ست
۵-	مگو دروغ و مکن کسب و کار با نیرنگ
	چه گفته ای؟ به خودآ، این چه کار و کرداریست
۶-	بخیلی ار که شبی مست بود و بخشش کرد
	شبش ز روزش و مستیش به ز هشیاری ست
۷-	بگو به حُسن فروشان که ما به نقد حیات
	به خدمتیم که این بهترین خریداری ست
۸-	متاعِ حُسن اگر خانگی ست مرغوبست
	نه آن متاع که هر دستی است و بازاری است
۹-	مرا به حِصنِ حَصین همدم است، حسن تمام
	چو نقدِ گنج که در کُنجِ چار دیواری است
۱۰-	چه علّت است ندانم برند دست به دست
	متاعِ شعرِ «جلالی» که از هنر عاری ست