۱-	آه این اوست! سَرَش به زَبَرِ شانه کیست
	مستِ مست است، خرابیش ز پیمانه کیست
۲-	پیش از این خانه ما جایگه اَمنَش بود
	آه این اوست! کجا رفته و هم خانه کیست
۳-	جا، به خلوتگه و در کنجِ دلم داشت، کنون
	نیست معلوم که این گنج به ویرانه کیست
۴-	عاشقش بودم و او فارغ و می بینم حال
	متحوّل شده! او عاشق و دیوانه کیست
۵-	نرگسش میکدهِ مردم ما بوده و حال
	دیده حیرت زده گردیده که میخانه کیست
۶-	بهر پروانه آن شمعِ دلَ فروز چه کس
	خبر آرد، به جوازِ که و پروانه کیست
۷-	بیخِ گوشم ز بناگوش کبودم پرسند:
	این، «جلالی» اثرِ سیلیِ جانانه کیست