۱-	آتشی در سینه دارم، آتش است این آه نیست
	مستمر باشد نوایِ نایِ من، کوتاه نیست
۲-	مردمان از ناله ام آگاه و بیدارند شب
	آنکه باید بشنود خوابیده و آگاه نیست
۳-	باشد آن مه در دلِ شب مستِ خواب و چشم من
	خیره، گر ناچار بر مَه می شود، گمراه نیست
۴-	روز و شب از مهرِ آن مه دیده بر مِهر است و ماه
	آن مَهِ مهرآفرین کمتر ز مهر و ماه نیست
۵-	دیگران کاهی زِ غم را می نمایانند کوه
	دردِ هجرانِ مَهِ من کوه باشد کاه نیست
۶-	در به روی عاشقانِ خویش می بندد ولی
	ادّعا دارد که او را حاجب و درگاه نیست
۷-	یوسفِ ما بر سریر تختِ اقبالست و ما
	در بُنِ چاهیم و آن چه را به بیرون راه نیست
۸-	دردِ هجری را که بی پایان بود نامند درد
	نیست نامش درد، گر آن گاه هست و گاه نیست
۹-	چند می گویی ز بدخواهان گریزانم برو
	آن که از جان و دلش خواهد ترا بدخواه نیست
۱۰-	ای که پنداری که گشتم عاشق جاه و جلال
	من خودت را دوست دارم این که حُبِّ جاه نیست
۱۱-	راست می گوید «جلالی» دوست می دارد تو را
	فکر ملک و مال و جاه و منصبت بالله نیست