۱-	از قفس گر جَست و مرغِ دلگشایی رفت رفت
	یا اگر آرام جانی از سرایی رفت رفت
۲-	با عزیزان گرم و گیرا باش زیرا همدمی
	گر ز دَم سردی و حرف ناروایی رفت رفت
۳-	سعی کن تا نشکند در بینتان چوبِ ادب
	ورنه گر از عینِ عین، آب حیاتی رفت رفت
۴-	با دو گوشت ناسزا خواهی شنیدن پس مگو
	از زبانم گر به خلقی ناسزایی رفت رفت
۵-	همچو نانِ قرضی آن را باز پس می آورند
	تا نپنداری به مردم گر جفایی رفت رفت
۶-	ایمن از تیرِ بلا گردی به پوزش ای بسا
	از بَرِ گوشِ تو گر تیر بلایی رفت رفت
۷-	خوبِ من بپذیر پوزش از «جلالی» ، بازگرد
	بین ما از رویِ سَهو اَر ماجرایی رفت رفت