۱-	ماهی که حُسن و جِلوَه ز قرض قمر گرفت
	از ما برید آخر و یارِ دگر گرفت
۲-	هرگز به فکر هجرت و اهل سفر نبود
	یکباره بی مقدّمه راهِ سفر گرفت
۳-	با آب و تابِ عُذر، فروکش نمی کند
	آن آتشی که از سِتَمش در جگر گرفت
۴-	پندی ز پیر میکده آمد به خاطرم
	باید به زرنوشت و چو دُرّ و گهر گرفت:
۵-	بدبخت آن که مشغلهِ خود زیاد کرد
	خوش بخت آنکه کار جهان مختصر گرفت
۶-	یاد آرمت فریضه واجب تر از نماز
	باید رضای خلقِ خدا در نظر گرفت
۷-	با مردمان به لطف و محبّت نگاه کرد
	باید ز خشم و کینه و نفرت حذر گرفت
۸-	آتشفشانِ سینه، «جلالی» خموش بود
	با یادِ یار، گُر زد و یکباره در گرفت