۱-	تو، ای قُمری که را گم کرده ای با این هیاهویت
	چه گُم کردی بگو، کشتی مرا با بانگِ کوکویت
۲-	به سویِ کویِ خود رو کن، مپرس از من که کو، کویم
	بِپَر از بام و کوی من اگر گم کرده ای کویت
۳-	ز من آموز شب ها تا سحر آهسته نالیدن
	به پشت بامِ من پرگو مباش و کم کن این رویت
۴-	به من دلدارِ من فرمود در پیش تو خوش باور
	چه کس کرده ست تعریف من و این گونه جادویت
۵-	بگفتم قد موزونِ تو و آن حالت گیسو
	لبِ لعل و دهانِ غنچه و آن خالِ هندویت
۶-	هم آن چاه زنخدان، تیرِ مژگان، گوهرِ دندان
	هم ای ابروکمان رنگِ سیاه چشم و ابرویت
۷-	بگفتا هیچ می دانی «جلالی» چیست حالِ ما
	تو از کوکویِ قُمری خسته ای من از تکاپویت