| ۱- |
به صلح و آشتی اندیشه کن نه جنگ و سلاح |
|
که صلح خیر و صلاح است و نیست جنگ صلاح |
|
|
| ۲- |
رهِ نزاع به کویِ سعادتت نبرد |
|
مخالف است و مُباین رهِ نزاع و فلاح |
|
|
| ۳- |
به شکر آن که برآورده ای تو روز و شبی |
|
سپاس گوی خدا را به هر مَسا و صباح |
|
|
| ۴- |
سپاس و شکر خدا و رضای خلق بود |
|
کلید گنج سعادت، بهشت را مِفتاح |
|
|
| ۵- |
دَرِ بهشت توانی گشود، پس بگشای |
|
به روی خویش و به جرأت بگو هُوَ الفَتّاح |
|
|
| ۶- |
نسیم صبح سعادت وَزَد به آنکه مدام |
|
سحر شود متوسّل به فالِقِ الاَصباح |
|
|
| ۷- |
به صبر کوش که ساعات نَحسِ شامِ شکست |
|
شود به سعد مبدّل به روزِ استفتاح |
|
|
| ۸- |
به پنج چیز «جلالی» مدام دل بسته ست |
|
نوای تار و نی و یار و شعر و ساغرِ راح |
|
 |