۱-	آن که با جَبر تو را همسر بدآئین داد
	تشنه بودی و تو را شربت زهرآگین داد
۲-	سرِ او بر سرِ سرنیزه مناسب تر بود
	آن که سر را به کنارِ تو به یک بالین داد
۳-	من از آن روز به نامردمیش پی بردم
	که اِبا کرده و تخفیف در آن کابین داد
۴-	بی نصیبی نگر ای خسروِ خوبان که تو را
	باغبانت به شغال این عنب شیرین داد
۵-	دارم امید خدا نگذرد از تقصیرش
	هر که تن باز بر این قاعده دیرین داد
۶-	سرد و تاریک به شب های زمستان ماتم
	در زمانی که صبا مژده فروردین داد
۷-	دور شادی و نشاط تو «جلالی» طی شد
	این چه غم بود که دوران به من مسکین داد