Menu

غزل شماره ۱۰۷

107

۱- به من یکی ره میخانه را نشانی داد
نشانِ ساده ترین راهِ زندگانی داد
۲- ندید چهره ی زردم دگر کسی پس از آن
شرابِ ناب به من رنگ ارغوانی داد
۳- به گوش شمع ندانم چه گفت پروانه
که شمع، پاسخی از آتشِ زبانی داد
۴- عُلوِّ همّتِ پروانه بین که در سَرِ شب
به پای شمع، بدو درس جانفشانی داد
۵- ز شیخ شهر بپرسید باده نوشیِ ما
به کنج میکده آیا تو را زیانی داد؟
۶- خلافِ رسمِ «جلالی» ست دادنِ دشنام
بِدِه به شیخ نو دُشنام و گو فلانی داد
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *