| ۱- | کجا رفت آن جوانی، تا جوانی را کنار آرد |
| چه شد ساقی که بهرِ ما شرابی خوشگوار آرد | |
| ۲- | همین لیل و نهار از من جوانی را ربود آخر |
| شود آیا جوانی را پس این لیل و نهار آرد | |
| ۳- | خیانت در امانت بین، گذشت روزگار از ما |
| لب خندان بگیرد، دیدگانِ اشکبار آرد | |
| ۴- | شب و روزی دگر آیا بود تا بلکه بتواند |
| بلایی بر سر این روزگار نابکار آرد | |
| ۵- | به حکمِ جَبر شد هر چند سَلبِ اختیار از ما |
| اگر امکان سلب جبر باشد، اختیار آرد | |
| ۶- | به من تفویض کن ای چرخ، باری اختیارم را |
| مشو راضی بر این ماضی جوان، پیری فشار آرد | |
| ۷- | گر این می شد، «جلالی» باز با آن دلبر و ساقی |
| همانند جوانی رو سوی گشت و گذر آرد | |
 |