Menu

غزل شماره ۱۰۹

109

۱- کجا رفت آن جوانی، تا جوانی را کنار آرد
چه شد ساقی که بهرِ ما شرابی خوشگوار آرد
۲- همین لیل و نهار از من جوانی را ربود آخر
شود آیا جوانی را پس این لیل و نهار آرد
۳- خیانت در امانت بین، گذشت روزگار از ما
لب خندان بگیرد، دیدگانِ اشکبار آرد
۴- شب و روزی دگر آیا بود تا بلکه بتواند
بلایی بر سر این روزگار نابکار آرد
۵- به حکمِ جَبر شد هر چند سَلبِ اختیار از ما
اگر امکان سلب جبر باشد، اختیار آرد
۶- به من تفویض کن ای چرخ، باری اختیارم را
مشو راضی بر این ماضی جوان، پیری فشار آرد
۷- گر این می شد، «جلالی» باز با آن دلبر و ساقی
همانند جوانی رو سوی گشت و گذر آرد
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *