۱-	کسی که داغِ فراقِ تو بر جگر دارد
	به دل ز سوزِ غمت اَخگری دگر دارد
۲-	کسی ز سوزِ درونِ دلی بود آگاه
	که ز آتشِ دلِ آتشفشان خبر دارد
۳-	کسی که در کمرِ دلبر است دستانش
	چه آگهی ز دِلِ دست بر کمر دارد
۴-	کنار دلبر خویش و میان شهر و دیار
	دگر کجا خبر از حال در به در دارد
۵-	بخوان که شرحِ وصالت مفصّل است و قلم
	به یک دو بیت همین شرحِ مختصر دارد
۶-	لبت مکیدم و شد رنگ خون دهان و لبم
	نشان سرخ هر آنجا بود خطر دارد
۷-	چو بستنی ست لبِ شیر و شکرینت و گر
	به خنده باز شود، شهد بیشتر دارد
۸-	در این برودت شعر و فضایِ خشکِ ادب
	به یمن باده «جلالی» دماغ تر دارد