۱-	با نگاهش دل اگر دلبر رعنا ببرد
	دل سودا زده ای از من رسوا ببرد
۲-	ترسم این است که آخر دل دیوانه من
	آبروی کم و بیش من شیدا ببرد
۳-	وعدهِ وصل نه چیزی ست که آن سهل انگار
	نتواند که از امروز به فردا ببرد
۴-	آب و رنگش نه چنانست که توصیف شود
	آبرو از گل و آرام ز دریا ببرد
۵-	مردمش ساحر افسونگر و در عین نگاه
	هوشم از سر، سرم از پا، دلم از جا ببرد
۶-	گر ببرم دست در آغوشش و بنمایانم
	نور آن دست سَبَق از ید بیضا ببرد
۷-	گرم و گیراست، دَمِ سرد خزان نتواند
	این گلِ رُسته به گلخانه، به یغما ببرد
۸-	شارِحِ عشق بود سوره ی یوسف، تا کَس
	نتواند به عبث نام زلیخا ببرد
۹-	یک عصاکش اگر این کور دل غمگین را
	به میان همه مردم بینا ببرد
۱۰-	همه گویند گر این است «جلالی» او را
	بهتر آن است خداوند ز دنیا ببرد