| ۱- | تَرکِ دیار کرد و کسی را خبر نکرد |
| با هیچ کس وِداع به گاه سفر نکرد | |
| ۲- | بودند چند عاشق مستاق و منتظر |
| با عاشقان و خسته دلان یک نظر نکرد | |
| ۳- | خاموش بود و در دَمِ آخر برای خود |
| جنجال و جار و معرکه و دردِ سر نکرد | |
| ۴- | می رفت از این دیار و چو ماه گرفته بود |
| غم همچو سایه رحم به قرص قمر نکرد | |
| ۵- | خواندم بلند ورد و دعای سفر مگر |
| دوزد نگاه بر من و در او اثر نکرد | |
| ۶- | نومید و ناگزیر به می برده ایم پناه |
| جز دردِ سر برای من آن می هنر نکرد | |
| ۷- | بر سر زند مدام «جلالی» ز دست یار |
| دستی که بر کمر زده و در کمر نکرد | |
 |