۱-	دیده حیرت زده اطراف تماشا می کرد
	نگه از دور بر این گنبد مینا می کرد
۲-	بود در چاکِ گریبان سر و در عالم خود
	بهر تکوین جهان رابطه پیدا می کرد
۳-	تا به سرگشته دلم، فاش کند راز حیات
	عقل با منطقِ خود حلِّ معما می کرد
۴-	ناگهان دل به نوا آمد و با شور و نشاط
	گوییا پیروی از بلبل گویا می کرد
۵-	گفت بردار از این کوشش بیهوده خویش
	دست و این گونه ام از عقل تمنّا می کرد
۶-	در همین حال و هوا بارقهِ عشق به دل
	راه اشراق نشان داده و اِنشا می کرد
۷-	شد از این راه گشایی دل من شاد و شدم
	پیرو عشق که عقل از سر من وا می کرد
۸-	گفتم ای عشق زِ نورِ که چنین بهره وری
	گفت از آن نور که موسی یدِ بیضا می کرد
۹-	جوهرِ معرفت از بارقه عشق بجوی
	تا به اعجاز کنی آن چه مسیحا می کرد
۱۰-	شده از ذکرِ انالحق به «جلالی» روشن
	که در آن واقعه منصور خدایا می کرد