| ۱- | آن که اهل است اگر اهل درایت باشد |
| غالباً قابل ارشاد و هدایت باشد | |
| ۲- | اَمرِ توحید به تقلید میسّر نشود |
| این مرض نیست که وابستِ سرایت باشد | |
| ۳- | نفسِ بی عقل، چو بوزینه نماید تقلید |
| عقل، بر نفس سزاوارِ ولایت باشد | |
| ۴- | فردِ بالغ نبوَد هیچ به قیّم محتاج |
| مدّعی داشت اگر، جای شکایت باشد | |
| ۵- | من دگر مُستمع شیخِ ریایی نشوم |
| آه از جعل حدیث، این چه حکایت باشد | |
| ۶- | لِلّلهِ الحمد که چندین خُمِ می در سرداب |
| باشدم مخفی و سالی دو کفایت باشد | |
| ۷- | نبرد بهره «جلالی» ز عنایاتِ حیات |
| مگرش با می و معشوق عنایت باشد | |
 |