| ۱- |
اگر که بنده بر آن است تا دُعا بکند |
|
خدا کند ز سر صدق با خدا بکند |
|
|
| ۲- |
ز فرط جهل گر او با خدای خود قهر است |
|
ز راه واسطه، پیدا گره گشا بکند |
|
|
| ۳- |
گدا اگر متکبّر بود، چگونه غنی |
|
نظر ز روی تواضع بدان گدا بکند |
|
|
| ۴- |
تو با خدای خودت احتیاجت ای محتاج |
|
میان گذار و بدان حاجتت روا بکند |
|
|
| ۵- |
نوا و ناله به هنگام شب اثربخش است |
|
چنانکه وقت سحر مرغ خوش نوا بکند |
|
|
| ۶- |
«طبیبِ عشق مسیحا دم است و مشفق لیک» |
|
«چو درد در تو نبیند کرا دوا بکند» |
|
|
| ۷- |
تو هم بنال «جلالی» چنانکه حافظ گفت |
|
مگر به عهد خود آن بی وفا، وفا بکند |
|
 |