۱-	آن که در میکده از خسته دلان یاد کند
	دارم امید خدا خانه اش آباد کند
۲-	ذکر خیرش به زبان تا به ابد می ماند
	بانیِ خیر اگر میکده بنیاد کند
۳-	مسجد و حوزه غم افزاست بیا تا برویم
	سوی میخانه که ساقی دل ما شاد کند
۴-	حسن آرایش اندام، بسی دل ببرد
	لیک معجزه را حسن خداداد کند
۵-	کوه سنگ است دلش، نرم نگردد به زبان
	زین سبب سینه تنگ آید و فریاد کند
۶-	بسته دیدم دو سر زلف شکن در شکنش
	کاش در دست نسیم افتد و آزاد کند
۷-	هیچ معشوق چنین سرد و دل آزرده نکرد
	آن چه او با دل این عاشق ناشاد کند
۸-	اوّلم کرد گرفتار و سپس زار بکشت
	این، نه خواهان «جلالی» ست که صیاد کند