۱-	واعظان با سخن چرب دگر نتوانند
	بذر تزویر به اَبناء بشر افشانند
۲-	«من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم»
	«من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند»
۳-	جسته است عارف و ارباب خرد می جویند
	او رها گشته و اینان همه در زندانند
۴-	عارفان روی نیارند به ارباب حدیث
	ز آن که آگه تر از آنند که اینان دانند
۵-	آگه از سرّ ضمیرند و چو عیسی که گریخت
	ز احمقان، از نظر بی خردان پنهانند
۶-	واعظان نیز چو طوطی صفتانند که خود
	در قفس رفته و آویخته در ایوانند
۷-	بود پیغام شگفت آوری از هاتف غیب
	به مرادان که به قلب همگان سلطانند:
۸-	مستعدّان زیادی به زمینند چو گوی
	اوج گیرند، بِزَن، منتظر چوگانند
۹-	تَقیه، نیرنگ شیاطین زمینی ست مکن
	نقد قلب است که از دست تو می نستانند
۱۰-	ما مریدیم «جلالی» و مرادان مُختار
	«ما همه بنده و این قوم خداوندانند»