| ۱- | ذوات قانع و خرسند، رستگارانند |
| موفّقان چه کسانند؟: هوشیارانند | |
| ۲- | مبین به چشم حقارت گدای میکده را |
| که پشت پا زده بر تخت شهریارانند | |
| ۳- | ثواب حج ننویسند پای بدکاران |
| که مستحقّ عقوبت گناهکارانند | |
| ۴- | ببوس صورت گلرنگ باده نوشان را |
| نه اهل زهد که این ها سیاهکارانند | |
| ۵- | سواره های ستم پیشه سرنگون گردند |
| پیادگان ستم دیده کامکارانند | |
| ۶- | رود ز یاد زبان آور گرسنه نام |
| سخنوران هنرمند، نامدارانند | |
| ۷- | مبین پیاده تبلیغ، شاعران اصیل |
| بر اسب آتیه این نخبگان سوارانند | |
| ۸- | فضول مردم و خودخواه، سخت بازنده ست |
| برندگان، همگان خواه و راز دارانند | |
| ۹- | سخن مگوی «جلالی» مگر به اهل سخن |
| که این گروه صمیمند و دوست دارانند | |
 |