Menu

غزل شماره ۱۹۱

191

۱- طغیانگران که تکیه به شمشیر می کنند
نابخردند و پشت به تدبیر می کنند
۲- حیلت گران، ز مردی و مردانگی و صدق
بویی نبرده حیله و تزویر می کنند
۳- فی الجمله والیان ولایت به نام شرع
چون منذرند یکسره تعزیر می کنند
۴- خیلِ مقلّدان ولایت ز روی جهل
احباب را علانیه تکفیر می کنند
۵- یا رب چه حکمتی است که این جمع جاهلان
رنج و عذاب یکسره تقریر می کنند
۶- این منکران معرفت عارفان به جبر
تفویض را فدایی تقدیر می کنند
۷- درگیر گشته ایم به اینان و شاهدان
بی اعتنا به ما شده، تقصیر می کنند
۸- نازم به عزم و همّت پیران می فروش
انگور را به میکده تخمیر می کنند
۹- امیدوار باش «جلالی» که گفته اند
«کاین کارخانه ایست که تغییر می کنند»
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *