Menu

غزل شماره ۱۹۷

197

۱- آن چه سابق میل و مطلوب دل عشّاق بود
اعتنا بر عهد و پیمان، تکیه بر میثاق بود
۲- پای بندی در ره عشق بتان می بود شرط
زین سبب مجنون بی دل شهره ی آفاق بود
۳- پیش از این بیش از جمال و حسن، در جذب قلوب
کارگر، لطف کلام و خوبی اخلاق بود
۴- گر ز حسن خلق و خوش رویی نصیبی داشت کَس
در میان همگنان و هم قطاران طاق بود
۵- دیده ای گر جستجوگر بود بین دلبران
بر جمال خوبرویی مهربان، مشتاق بود
۶- سابقاً، بی لطف طبع و معرفت لطفی نداشت
دلبر سیمین تنی هر چند سیمین ساق بود
۷- شوخ طبعی، خوش ادایی، طالب بسیار داشت
گر یکی می داشت، آن محبوب جُفتی طاق بود
۸- ور نمی بود این دو در معشوق یا در همسری
حسن تنها بهر عاشق ضربه ی شلّاق بود
۹- علّتی دارد «جلالی» شهرت بی حدّ و حصر
شاعر شیراز حقاً شاعری خلّاق بود
۱۰- «شعر حافظ در زمان آدم اندر باغ خلد
دفتر نسرین و گل را زینت اوراق بود»
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *