۱-	خواستم با تو، ز دل زنگ ملامت برود
	بی تو، اَلحال ندانیش چه حالت برود
۲-	گر بیایی به کنار من و حالم پُرسی
	از رُخِ غمزده ام رنگ کسالت برود
۳-	خلق، گمراه و به نو کردن ماهند به بام
	تو درآ تا که از این جمع ضلالت برود
۴-	تو درآ تا نُجَبایی که شریفند و اصیل
	از خیال و سرِشان فکر اصالت برود
۵-	زاهدان رقص و غنا را نشناسند مباح
	چه توان کرد کز این قوم جهالت برود
۶-	با دلیل رَهِ گمراه، سفر جایز نیست
	گم شود آن که بدین نحو دلالت برود
۷-	با گروهی که به حقّ سالک سیرند و سلوک
	همسفر گشته «جلالی» به جلالت برود