| ۱- |
حادثه چون پیکِ مرگ بی خبر آید |
|
سرزده و بی خبر ز در به در آید |
|
|
| ۲- |
سخت تر از درد سست عهدی یاران |
|
این که چنین سهل، عمر ما به سر آید |
|
|
| ۳- |
کاش کسی را که برده دین و دل از من |
|
این سخنانم وِرا به گوش کر آید |
|
|
| ۴- |
یا به براید شبی به خلوتم از لطف |
|
یا چو مه نو شبی به بام برآید |
|
|
| ۵- |
جان به قدومش کنم نثار و بمیرم |
|
عمر دوباره ست او، به بر اگر آید |
|
|
| ۶- |
یکسره از فرش تا به عرش کنم سیر |
|
گر به کنارم به زیر بال و پر آید |
|
|
| ۷- |
سر به درش بشکنند مردم و من هم |
|
«بر سر آنم اگر ز دست برآید » |
|
|
| ۸- |
می رود از سر خیال خلق «جلالی» |
|
روی وی ام گر به خواب در نظر آید |
|
 |