آخ که دَردِ دِلُم از اَردهَ بود
زیر دِلُوم لُکمُثِّ او دَردَه بود
باد ثُبات کِفت و کُولُمرا شِکِس
مِثِّ دَرِ چویی که لاش تَردهَ بود
تُمبَکِ پیشونی و پیش زُلفِیام
عَین بهار خواب جلوش نَردَه بود
عَینَهو کِرمِ خاکی زردَ مبوَم
جُفتِ چَشام تخم و هَمَش زرده بود
عَمّه مِگُف فرق زن و دُختری
اِینه که دختر جِلوش پَردَه بود
لا پا بَچَه پوسید اگر زورِ شاش
اَصلِ دَواش بیدِپو و گَردَه بود
زردی «جلالی» مرض یُبسیَه
رَعف و عَلاجش تویِ اوُ کِردَه بود
یزد ۱۳۶۲/۲/۲۷