غالی بافای پول دار
با پول و زور و داردار
گیر میارَن برا کار
دُختروکای بیمار
«دخترُکِ شلوزار
هِی مِزَنَه کِلوزار»
ریقماسُکایِ مایه
تو تاریکی و سایه
مِچَسبَن به سِه پایه
بِعَینِ تَردهَ پَردار
«دخترُکِ شلوزار
هِی مِزَنَه کِلوزار»
یکیش کِه نَخشَه خونه
تو کار خونه مِمونَه
چاغوکَدو جَوونَه
عَینهَو بَرّه پروار
«دخترُکِ شلوزار
هِی مِزَنَه کِلوزار»
شِنُفتَم گَف و حَرفاس
رفیق حاجی آغاس
آیا دروغه یا راس
مِثّی که راسه اَنگار
«دخترُکِ شلوزار
هِی مِزَنَه کِلوزار»
هر کَه کِه پا بِه بَخته
زَرَنگه یا شَلَختَه
تو چنگِ او مِیُفتَه
حاجی شده اینشِ کار
«دخترُکِ شلوزار
هِی مِزَنَه کِلوزار»
هَر کَسِیَم زَنِش شد
بود و نُکِ تَنِش شد
زَنِش نه پَش کَنِش شد
طِلاقَم داده چَن بار
«دخترُکِ شلوزار
هِی مِزَنَه کِلوزار»
چَن سال دیه مِمونَه
اینا خدا میدونه
با اِقَّه باغ و خونه
که کِردَه هِی تَلَمبار
«دخترُکِ شلوزار
هِی مِزَنَه کِلوزار»
یزد جمعه ۱۳۶۲/۳/۱۳
(بند ترجیع ضرب المثل یزدی است.)