هَر چَن نمُخوام آخرِ پیری دَدَری شَم
شاید که من از عشقِ نَوا ونکووری شَم
حرّاج مُکُنم آنتیک جوندارِ بی دندون
تا صاحب یک نوچهِ دندون تگری شَم
اون جا خو سیب تُربتی پاشیده و رِختَه
آخر چرا من قانعِ سیبُکِ گری شَم
عُمری تَر و خُش کرده عیالوم من و حالا
این جوری تلافی کُنِ اون خشک و تری شَم!
از شوهر یَزیّ ندیدم بی چش و رو تَر
مَن خوبِ توشم تازه و بی شور و شری شَم
در جمهوری کشور ریش و قی و اسهال
من نقاش زَردی کارم و رنگزنِ ریشم
تو کِردم و چاییدم و هذیون مگم امشو
ورنه به زَنُم بندم و چون چسب و سریشم