۱-	رفت آن راحت جان و اگرم باز آید
	آن چنانست که جان دگرم باز آید
۲-	پای بر بام فلک می نهم از شوق اگر
	ناگهان بر سرم آن تاج سرم باز آید
۳-	گر روم در چمن و بر گل و گلشن نگرم
	روی آن غنچهِ گل در نظرم باز آید
۴-	بی خبر از بر من رفت و به جبران قصور
	خوش بود گر که به بر، بی خبرم باز آید
۵-	خواهشم گر چه مؤثّر نشد، امید این است
	ز اثرِ ناله و آهِ سحرم باز آید
۶-	مانده ام، ترک سفر کرده ام و می ترسم
	من نباشم که مه نو سفرم باز آید
۷-	چه توان کرد، تهی کیسه ام از سیم و زر است
	تا به حرص و طمع سیم و زرم باز آید
۸-	قاصدم رفت «جلالی» که دهد نامه به دوست
	آه اگر نامه به کف، نامه برم باز آید