۱-	دفتر شعر مرا با خودت ای باد ببر
	خانه نظم، فرو ریز و ز بنیاد ببر
۲-	طبع موزون که نموده ست مرا خانه خراب
	ای طبیعت، بستان خانه ات آباد ببر
۳-	هر چه را یاد گرفتیم ز خاطر بِزدای
	همه از ذهن و دل و حافظه و یاد ببر
۴-	این زمان بی هنران را همه این است شعار:
	گوی شهرت به زر و زور و به فریاد ببر
۵-	نزد آنان که سخن گستر مطبوعاتند
	هر چه از درز دهانت به در افتاد ببر
۶-	سخن سخته چنان خنجر پولادین است
	زنگِ آهن شو و آب از رخ پولاد ببر
۷-	گوییا این سخن امروز فراموش شده ست
	«مزد اگر می طلبی طاعت استاد ببر»
۸-	سخن بی سر و ته را چو بنامند آزاد
	همه از خاطر من تا شوم آزاد ببر
۹-	دوغ و دوشاب «جلالی» چو تفاوت نکند
	تو هم این طبع خداداد خود از یاد ببر