| ۱- |
چون نداری مشکلی، ای دوست آسان غم مخور |
|
چون ندانی دهر را چونست پایان غم مخور |
|
|
| ۲- |
بهر اَبناء زمان آینده نبود آشکار |
|
از برای خطّ مشی گنگ و پنهان غم مخور |
|
|
| ۳- |
یا به صحرا یا به دریا، حفظ جان خویش کن |
|
بی سبب امّا ز ترس موج و طوفان غم مخور |
|
|
| ۴- |
همدمی گر نیستت چون دیگران در سیر و گشت |
|
رو به باغ و بهر تنهایی به بستان غم مخور |
|
|
| ۵- |
چون نیئی عریان، بدین شکرانه دایم شاد زی |
|
ور نداری در بغل اندام عریان غم مخور |
|
|
| ۶- |
با خرید قرص نانی میزبان خویش باش |
|
ور نئی بر خوان عمرو و زِید مهمان غم مخور |
|
|
| ۷- |
این بدان هر راز پنهان فاش گردد عاقبت |
|
آشکارا شد ترا گر راز پنهان غم مخور |
|
|
| ۸- |
گر کشانندت به حبس و بند روزی بی گناه |
|
بود یوسف هم زمانی چند زندان غم مخور |
|
|
| ۹- |
فصل تابستان که خورشید است آتش زا، مرنج |
|
در زمستان نیست گر خورشید تابان غم مخور |
|
|
| ۱۰- |
درد نادانی «جلالی» نیست بی درمان به دهر |
|
می توان با کسب دانش کرد درمان غم مخور |
|
 |