۱-	حقیقتی ست بیان می کنم ز جان بپذیر
	قلم بُرنده و کاراتر است از شمشیر
۲-	اگر به خامه بری تکیه، می شوی پیروز
	وگر به تیغ بری کف، تو را زنند به تیر
۳-	قلم به نامه مگردان مگر ز روی صواب
	ز روی صدق بیان کن چو می کنی تقریر
۴-	ز چهره رنگ ببازند مردمان دو رنگ
	که رنگ چهره نشانی بود ز سرّ ضمیر
۵-	نوای زیر و بم تار و چنگ روح افزاست
	نه هر صدا که ز نیرنگ می شود بم و زیر
۶-	مدار گوش به بدگویی حسود و مرنج
	حسود غمزده را گو ز درد خویش بمیر
۷-	بکوش تا که نسوزد ز آتشت مظلوم
	مگوی زور و حذر کن ز ناله ی شبگیر
۸-	بدان که قدرت تدبیر بس بود کارا
	ولی تصادف و تقدیر را حقیر مگو
۹-	مباش در پی تحصیل آن چه رفت از دست
	شکسته آینه را کس نمی کند تعمیر
۱۰-	به نقش و خال مکن تکیه، تکیه کن به صفات
	مباش در پی نقشِ عروسکِ تصویر
۱۱-	مهارِ عقل «جلالی» به دست احساسات
	مده، وگرنه به پای تو می نهد زنجیر