| ۱- | اَبر چهر چمن بشوید باز |
| گل به دشت و دمن بروید باز | |
| ۲- | بر در گوش گل، به نغمه هزار |
| شرح درد و محن بگوید باز | |
| ۳- | نرگس از خاک سر برآرد و جای |
| بر لب نهر و جوی، جوید باز | |
| ۴- | عاشق خسته دل ز باد صبا |
| عطر زلف نگار بوید باز | |
| ۵- | گر به لطف تو دل شود آباد |
| بوم بر بام ما نموید باز | |
| ۶- | پای عاشق اگر بُری ز دیار |
| راه کویت به سر بپوید باز | |
| ۷- | چون زبان در قفا «جلالی» نیست |
| روبرو درد خود بگوید باز | |
 |