۱-	چو موج بحر، بدن را به پیچ و تاب انداز
	بتاب و سایه به رخسار آفتاب انداز
۲-	به خنده غنچه لب باز و درِّ ندان را
	نمای و قند به تنگِ گل و گلاب انداز
۳-	بیا و تیر نگاه خود ای کمان ابرو
	به دل نشان و شرر در دل شهاب انداز
۴-	گرفته جام رخت را میان دست و بگوی
	به زلف خویش، کمی مشک در شراب انداز
۵-	شبی به رسم عیادت بیا به منزل ما
	سری به ما زده از چهر خود نقاب انداز
۶-	خطا نکرده ام عاشق شدن گناهی نیست
	تو هم ثواب کن و راه در صواب انداز
۷-	حدیث عشق تو را می نوشتم آتش گفت
	ز دل برآر و مرا در دل کتاب انداز
۸-	برای آن که «جلالی» رهی ز یابِس و رَطب
	تو هم سفینه خود را ببر به آب انداز