| ۱- |
ساقیا کج کن سبو را ، نیست پرجامم هنوز |
|
مانده زین می ، مزّه از دیروز در کامم هنوز |
|
|
| ۲- |
کس به فکر رفعِ آلامم نباشد همّتی |
|
جام را لب ریز کن، غرق آلامم هنوز |
|
|
| ۳- |
گرچه عمری ز آتش دل سوختم ، ساقی بزن |
|
آتشم با آتشزا، که من خامم هنوز |
|
|
| ۴- |
هر غمی پایان پذیرد بعد چندی، چون بود |
|
نیست معلومم که چون باشد سرانجامم هنوز |
|
|
| ۵- |
چون نباشد گوش سنگینش بدهکار پیام |
|
در دل قاصد معطّل مانده پیغامم هنوز |
|
|
| ۶- |
می روم از دست زیرا می رود از دست من |
|
آنچه باقی مانده است از صبر و آرامم هنوز |
|
|
| ۷- |
حالیا روز خوشم تاریک مانند شب است |
|
وای اگر در پیش باشد ظلمت شامم هنوز |
|
|
| ۸- |
گرچه یکچندی است در میخانه باشم روزها |
|
بر در میخانه شب ها دُردی آشامم هنوز |
|
|
| ۹- |
گر کسی گیرد سراغی از “جلالی” این زمان |
|
نیستم آزاد گوئیدش که در دامم هنوز |
|
 |