| ۱- | در دل شب اگر به خواب و خیال |
| بوسم آن لعل را به فرض محال | |
| ۲- | بر لب نازک چو برگ گلش |
| زیر آن خال، می زند تبخال | |
| ۳- | اگر این نعمت خیال نبود |
| عاشقان را نَبُد امید وصال | |
| ۴- | روز و شب این خیال پردازان |
| آب انبان کنند در غربال | |
| ۵- | آن چه در وصف یار می گویند |
| از سر و گوش و زلف و از خطّ و خال | |
| ۶- | خالی از صدق و هست وصف اُلعیش |
| وَز غُلوّ و ز کذب مالامال | |
| ۷- | آخرالامر گفته هاشان را |
| سوی دلبر برد نسیم شمال! | |
| ۸- | پاسخش روز بعد باد صبا |
| آورد با هزار قال و مقال! | |
| ۹- | این بود داستان عشق و غزل |
| بعد یک عمر درد و رنج و ملال | |
| ۱۰- | تا کدامین تو را پسند آید |
| ای «جلالی» جمال یا که کمال | |
 |